Modder, touwen en dorpskracht: 30 jaar Survivalrun Boerakker

Meer info? Home – Survivalrun Boerakker

Een hardlooprondje met een paar obstakels. Dat was ongeveer wat Frank Jongsma verwachtte toen hij in 1995 samen met enkele collega’s aan de start verscheen van de eerste Survivalrun in Boerakker.

In een interview met De Krant uit 2024 vertelde Frank hoe hij tijdens de run bij een brede sloot kwam. Terwijl hij nog naar een droge oversteek zocht, sprongen andere deelnemers zonder aarzelen het water in. Toen werd duidelijk dat dit geen gewoon hardlooprondje was. Zijn rolletje Dextro dreef uit zijn broekzak, maar zijn liefde voor de survivalsport was geboren. Het witte shirt van die eerste editie heeft hij volgens het interview nog altijd bewaard.

Op zaterdag 10 oktober 2026 beleeft Boerakker de dertigste editie van de Survivalrun. Een mooi moment om terug te kijken op een evenement dat klein begon en in de afgelopen dertig jaar uitgroeide tot een sportief hoogtepunt voor het hele dorp.

Een idee uit de Achterhoek

Het initiatief voor de Survivalrun ontstond volgens verschillende bronnen in 1994. Volgens Frank Jongsma was het Rense de Wind die in de Achterhoek een survivalrun zag waarbij deelnemers al hardlopend een parcours met touwen, netten, balken, sloten en andere hindernissen moesten overwinnen.

Dat moest volgens hem ook in Boerakker en Lucaswolde mogelijk zijn.

Met hulp van vele vrijwilligers werd het idee werkelijkheid. Een jaar later verscheen een kleine groep deelnemers aan de start van de eerste Survivalrun. Historische bronnen noemen verschillende aantallen, maar duidelijk is dat het om slechts enkele tientallen deelnemers ging. Het beschikbare budget bedroeg volgens de Survivalrunbond 250 gulden.

Met veel creativiteit, een klein budget en vooral een flinke dosis vrijwilligerswerk werd het eerste parcours opgebouwd. Niemand kon toen vermoeden dat deze eerste run het begin zou zijn van een traditie die tientallen jaren later nog altijd springlevend is.

Eén dag lang een groot klim- en klauterdorp

Tijdens de Survivalrun verandert Boerakker en omgeving in één groot outdoor klim- en klauterpark. Het parcours voert de deelnemers door het dorp, over landerijen en langs en door sloten en andere waterpartijen.

Onderweg wachten tientallen hindernissen. Deelnemers klimmen in touwen en netten, balanceren over balken, kruipen door de modder en slingeren boven het water. Soms moet er worden gezaagd of booggeschoten. Kracht alleen is niet genoeg: ook techniek, souplesse, conditie, slimheid en vooral doorzettingsvermogen zijn nodig.

Iedere deelnemer begint met een bandje om de pols. Wie een verplichte hindernis niet correct aflegt, kan het bandje moeten inleveren of een andere straf krijgen. Met het bandje om over de finish komen is dan ook een prestatie waarop deelnemers bijzonder trots zijn.

Maar de run gaat niet alleen om winnen. Voor veel deelnemers is het doel vooral om zichzelf te overtreffen, elkaar te helpen en na een zware tocht moe, nat en onder de modder de finish te bereiken.

Van enkele tientallen naar bijna 1.200 deelnemers

De Survivalrun groeide door de jaren heen steeds verder. Lange tijd stond het evenement bekend als de Cordial Survivalrun Boerakker, vernoemd naar de hoofdsponsor die nauw met de run verbonden was. In 2018 werd RunX de nieuwe hoofdsponsor.

Waar bij de eerste editie slechts enkele tientallen mensen aan de start verschenen, telde de jubileumeditie van 2019 bijna 1.200 deelnemers. Boerakker kreeg toen ter gelegenheid van de 25e run het Open Nederlands Kampioenschap Middellange Survivalrun toegewezen.

Voor deze bijzondere wedstrijd werd een parcours van dertien kilometer met meer dan vijftig hindernissen gebouwd. Een groot deel van de constructies bestond uit touwverbindingen. De omstandigheden waren zwaar. Na een week met veel regen was het normaal zo groene start- en finishterrein veranderd in een grote modderpoel.

De deelnemers moesten zich een weg banen door natte graslanden, koude waterpartijen en bekende hindernissen met namen als het Wentelteefje en de Agro Natura-duikercombinatie. Bij de start moesten de wedstrijdlopers zelfs eerst een balk doorzagen voordat ze aan hun dertien kilometer mochten beginnen.

Kerst Wind won bij de mannen in een tijd van 1 uur, 24 minuten en 44 seconden. Bij de vrouwen werd de wedstrijd pas in de laatste hindernis beslist. Lisan de Vries bereikte de finish slechts 22 seconden eerder dan Leonie de Graaf.

Niet bang voor een beetje slecht weer

Regen, kou en modder horen bij een survivalrun, maar sommige edities waren zwaarder dan andere. Vooral de run van 2017 wordt herinnerd vanwege de hevige regen, kou en wind. Het parcours veranderde in een glibberige beproeving voor de vele honderden deelnemers.

Ook in 2019 waren de omstandigheden zwaar. Toch stonden de vrijwilligers langs het parcours klaar om uitleg te geven, de veiligheid te bewaken en deelnemers aan te moedigen. Juist op zulke momenten blijkt waar survivalrun om draait: doorgaan als het moeilijk wordt en elkaar helpen om de eindstreep te bereiken.

De jeugd heeft de toekomst

Ook kinderen maken al jaren kennis met de survivalsport. Op de donderdag voor de grote run wordt speciaal voor basisscholen de Westerkwartier Kidsrun georganiseerd.

Honderden kinderen uit het Westerkwartier reizen daarvoor naar Boerakker. In 2018 deden volgens een verslag in De Krant twaalf scholen met in totaal ongeveer 1.100 kinderen mee. Ze rennen, klimmen, klauteren en worden natuurlijk heerlijk vies. Bij de Kidsrun is meedoen minstens zo belangrijk als winnen.

Daarnaast kunnen kinderen tijdens de zaterdagrun meedoen aan verschillende jeugdafstanden of samen met een ouder het parcours afleggen. Zo is de Survivalrun niet alleen een wedstrijd, maar ook een sportief familie-evenement.

De kracht van vrijwilligers

Een parcours met tientallen hindernissen ontstaat niet vanzelf. Voor een editie van de Survivalrun zijn ongeveer 250 vrijwilligers nodig. Zij zijn niet alleen op de wedstrijddag actief, maar helpen ook bij de voorbereidingen.

Bouwploegen ontwerpen en bouwen de hindernissen. Andere vrijwilligers maken lunchpakketten klaar, smeren broodjes, regelen het verkeer, bewaken de hindernissen, bemannen de verzorgingsposten en zorgen dat deelnemers en publiek veilig van de dag kunnen genieten.

Na de laatste deelnemer komt de slotloper langs en kan het opruimen beginnen. Touwen, balken, netten en andere materialen moeten weer worden weggehaald of opgeborgen.

Sommige vrijwilligers zijn al sinds de eerste edities betrokken. Daarmee is de Survivalrun veel meer dan een sportwedstrijd. Het is een jaarlijks dorpsproject waaraan jong en oud samenwerkt. Zonder vrijwilligers geen hindernissen, geen parcours en geen Survivalrun.

Een vereniging die het hele jaar actief is

De jaarlijkse run is nauw verbonden met Survival4ALL. De vereniging traint sinds 1996 in Boerakker en werd op 13 juni 2001 officieel opgericht.

In 2024 telde Survival4ALL volgens de vereniging ruim 150 leden, van wie ongeveer 90 jeugdleden. Zij kwamen niet alleen uit Boerakker, maar ook uit andere plaatsen in Groningen en uit Friesland en Drenthe.

In 2022 werd achter Oomkegast een groot permanent trainingsparcours gebouwd. Een lid van de vereniging maakte het ontwerp en veel andere leden hielpen bij de bouw. Dankzij vrijwilligers en ondersteuning vanuit de gemeente ontstond een plek waar op verschillende niveaus kan worden getraind.

Van maart tot en met oktober wordt er buiten getraind. In de wintermaanden verplaatsen trainingen zich onder andere naar de sportzaal van Oomkegast. Kinderen vanaf zes jaar, recreanten en ervaren wedstrijdlopers kunnen bij de vereniging terecht.

De bel, het shirt en de snert

De Survivalrun kent inmiddels een aantal echte tradities. De start en finish liggen op het sportveld bij MFC Oomkegast. Daar wacht de deelnemers na hun tocht nog een laatste grote hindernis, waarna ze de finishbel mogen luiden.

Bij eerdere edities konden bezoekers op een groot scherm livebeelden en uitslagen bekijken. Wie meer van het parcours wilde zien, kon een groot deel van de route per fiets volgen.

En na al het klimmen, rennen, water en modder wacht misschien wel de bekendste Boerakkerster beloning: een kop erwtensoep. Voor veel deelnemers hoort de snert inmiddels net zo bij de Survivalrun als het bandje, het shirt en de modder.

Op naar de dertigste editie

In 2020 en 2021 kon de Survivalrun vanwege corona niet doorgaan. Daarna werd de traditie gelukkig hervat. In 2025 werd de 29e editie gehouden en op zaterdag 10 oktober 2026 volgt de dertigste.

In ruim dertig jaar tijd groeide de run van een gewaagd idee met een budget van 250 gulden uit tot een evenement met rond de duizend deelnemers, honderden vrijwilligers en bezoekers uit de hele regio.

Toch is de kern nooit veranderd. Nog altijd gaat het om proberen, doorzetten en elkaar helpen. Om nat en vies worden, grenzen verleggen en uiteindelijk trots de finish bereiken.

En misschien is dat wel het grootste succes van de Survivalrun Boerakker: dat een klein dorp ieder jaar opnieuw laat zien wat je samen voor elkaar kunt krijgen.

Meer info? Home – Survivalrun Boerakker

Bronnen: Survivalrun Boerakker, Survival4ALL, Survivalrun Bond Nederland en artikelen uit De Krant. Verhalen van deelnemers en dorpsbewoners.

Dit vind je misschien ook leuk...